|
Autor: Radosław Kubera
|
|
piątek, 10 wrzesień 2004 |
|
Bryza — umiarkowany wiatr lokalny o rytmie półdobowym, występujący na wybrzeżach morskich, powstający wskutek tego, że ląd szybciej ogrzewa się i stygnie niż woda. Gdy ląd ogrzewa się pod wpływem dziennego nasłonecznienia, powietrze nad nim unosi się, a na jego miejsce napływa chłodniejsze powietrze z pasa wód przybrzeżnych - wiać zaczyna bryza morska (dzienna) w kierunku z morza na ląd. W nocy ląd stygnie szybciej niż morze, toteż powstaje prąd powietrza w kierunku odwrotnym - bryza lądowa (nocna). Bryza morska wieje od godziny 8—10 rano do zachodu słońca i sięga do 20 mil morskich w głąb lądu. Bryza lądowa wieje przez całą noc i sięga na odległość około 5 mil od brzegu
Źródło: "Z dziejów Żeglugi" Mariana Mickiewicza, Nasza Księgarnia, Warszawa 1971 
|
|
Zmieniony ( sobota, 29 styczeń 2005 )
|
Strona Główna 
Słownik żeglarski 
