|
Autor: Radosław Kubera
|
|
piątek, 10 wrzesień 2004 |
|
Mina morska — broń morska służąca do rażenia podwodnej części okrętu. Z uwagi na sposób utrzymywania się min pod wodą dzielimy je na: kotwiczne, denne i dryfujące; ze względu na sposób działania na: miny kontaktowe (wybuch takiej miny następuje wskutek uderzenia okrętu w minę) oraz niekontaktowe (wybuch tej miny powoduje działanie1 zjawisk fizycznych wywołanych przez przepływający w pobliżu okręt). Najczęściej spotykana kotwiczna mina kontaktowa składa się ź kadłuba, w którym umieszczony jest ładunek (100—300 kg materiału wybuchowego), kotwicy utrzymującej minę w miejscu, w którym została postawiona, oraz minliny, tj, liny stalowej łączącej kadłub z kotwicą. Uderzający w minę okręt zgniata jeden z ołowianych rogów, zwanych czopami, które wystają z kadłuba miny, co powoduje eksplozję materiału wybuchowego. Eksplozję miny niekontaktowej powoduje albo pole magnetyczne (miny magnetyczne i indukcyjne), którego źródłem jest stalowy kadłub okrętu, albo szum pracujących śrub (miny akustyczne) lub wreszcie zmiana ciśnienia wody otaczającej minę, spowodowana poruszaniem się okrętu (miny ciśnieniowe). Miny denne, aby były skuteczne, stawia się na niewielkich głębokościach (na redach, w ujściach rzek, w basenach portowych); miny dryfujące dzięki specjalnym urządzeniom utrzymują się tuż pod powierzchnią wody, a ponieważ nie mają kotwicy, zdane są na łaskę prądów morskich
|
Strona Główna 
Słownik żeglarski 
