| Siedzę sobie tu przy maszcie od stu lat | C G C | |
| Już niejeden chciał mnie ruszyć, dzielny chwat. | C G C C7 | |
| Próbowali, oglądali, jednak rady mi nie dali. | F C D7 G | |
| Kleli mnie na cały głos, a sukces był o włos. | F C D7 G | |
| | | |
| Ref: | | |
| No bo ja jestem taka mała | C G C C7 | |
| Szekla zardzewiała! | F C | |
| Chociaż życie mi poświęcisz | F C | |
| To mnie nigdy nie odkręcisz | D7 G | |
| Choćbyś kręcił razy sto | F C | |
| Nie uda ci się to! | D7 G C | |
| | | |
| Widok dobry z tego miejsca wkoło mam. | | |
| Postukuję w maszt wesoło, - co mi tam. | | |
| Kiedy fala mnie spłukuje, nieco jeszcze skoroduję, | | |
| Jednak tym nie martwię się, wiatr osuszy mnie! | | |
| | | |
| Rzekła raz stary do bosmana - "słuchaj Zdziś, | | |
| Sprawa ma być rozwiązana jeszcze dziś". | | |
| Bosman złamał trzy brzeszczoty, łeb mu zlały siódme poty | | |
| A kapitan widząc to, ręką machnął o...! | | |
| | | |
| Raz osiłek z wielkim młotem na mnie wpadł. | | |
| Tłukł mnie z furią i łoskotem, w końcu zbladł, | | |
| Taką mi urządził mękę, bo mu rozciachałam rękę. | | |
| Jeszcze mowę do mnie miał, brzydkie słowa znał. | | |
| | | |
| Młody żeglarz co zębami miażdżył szkło, | | |
| Wziął mnie w gębę jak kleszczami. - No i co? | | |
| I z uśmiechu jak marzenie pozostało mu wspomnienie. | | |
| Dziś omija mnie jak wesz, mało mówi też. | | |
| | | |
| Okularnik z wielką głową tak jak dzban, | | |
| Chciał mnie zniszczyć naukowo, - mówię wam! | | |
| Trzy godziny medytował, mierzył, sprawdzał, kalkulował, | | |
| Wreszcie splunął na mnie tfu! - danych zabrakło mu. | | |
| | | |
| No bo ja jestem taka mała | | |
| Szekla zardzewiała! | | |
| Chociaż życie mi poświęcisz | | |
| To mnie nigdy nie odkręcisz | | |
| Choćbyś kręcił razy sto | | |
| Nie uda ci się to! | D G C | |
| Nie uda ci się to! | G C | |
| Nie uda ci się to! | G C F C F C | |
| Nie uda ci się to! | G C F C F C | |
| | | |
Strona Główna 
Szanty 
